Op 24 juli 1994 werd Jef De Bodt benoemd tot pastoor van de Sint-Willibrordusparochie. Op deze pagina vind je een verslag van de voornaamste activiteiten en realisaties sedert 1994.
5 oktober
1994
De kerk wordt ontruimd om met de schilderwerken een aanvang te kunnen nemen.
PLANNEN VOOR HET NIEUWE JAAR 1995
een paar noodzakelijke verbeteringen in onze parochiekerk: Er zal een
‘blauwe hardstenen’ plint worden aangebracht, tot 80 cm hoog en over de hele
omtrek van de kerk. De plint wordt aangebracht met een spouw zodat
verluchting mogelijk blijft.
Het oude altaar was helemaal niet in de stijl van de kerk, daarom vonden wij
het nodig dit aan te passen aan het neogotische interieur. Het podium waar
het altaar op staat wordt een beetje meer vooruit gebracht (voorbij de
preekstoel) om nog meer zichtbaarheid te geven aan wat er gebeurt. Deze
veranderingen zijn geen vernieuwingen maar verbeteringen. Verbeteringen die
heel zeker zullen bijdragen tot de schoonheid, de waarde en de liturgische
bruikbaarheid van onze prachtige parochiekerk.
NIEUW ALTAAR - januari '95
Een parochiaan heeft ons het nieuwe altaar cadeau gedaan: een prachtig
altaar in de stijl van de kerk, neogotisch, versierd met passende symbolen
voor de eucharistie.
Een eerste symbool is dat van ‘de toonbroden’, een Oudtestamentisch beeld
van het overblijfsel van de primitieve maaltijd van brood en wijn, die voor
God bestemd was en voor Hem werden geplaatst in twee stapels van zes op een
gouden, daarvoor bestemde tafel. Het tweede symbool, ‘het offerlam’. Een
schaap was het voornaamste en kostbaarste bezit van de Israëliet, dit werd
dan ook als belangrijkste offerdier aangezien. Het lam is nadien door de
profeten gebruikt als beeld van onschuld voor de dienaar van Jahweh, die
geofferd werd voor de zonden van het volk. De andere symbolen spreken voor
zich, de gemeenschap-bezielende heilige Geest onder de gedaante
van een duif en een kelk met hostiebrood. De voorkant van het altaar met de
mooiste symbolen zal worden belicht met een clikstripreflektor onder de
kroonlijst van het bovenblad.
HET VEREECKEN-ORGEL
De Knesselaarse parochiekerk beschikt over een waardevol Vereecken-orgel dat
in 1898 voor het eerst bespeeld werd en dat met het kerkgebouw mee
geklasseerd is. Tijdens de restauratiewerken zat het orgel in plastiek
verpakt, maar na de werken bleek het helemaal niet meer bespeelbaar.
Het orgel was dus dringend aan herstel toe.
Omdat de budgetten binnen de kerkfabriek op waren, besloot een handvol
parochianen een aantal initiatieven op het getouw te zetten om zo in het
nodige aandeel (anderhalf miljoen frank.) voor de restauratie te voorzien:
- Oprichting orgelcomité Knesselare en opening van een spaarrekening. Een
oproep tot vrijwillige storting werd door 181 families beantwoord en leverde
op korte tijd 516.510 BEF op.
- Rally of zoektocht per fiets of met de wagen. Deze orgelzoektocht leverde
100.783 frank op
- Kuijken-strijkkwartet: een sfeervolle en geslaagde avond september 95
Het Kuijken-strijkkwartet bezorgde ons een sfeervolle avond met F.J. Haydn
en W.A. Mozart. Het orgelfonds werd gespijsd met 186.300 frank.
Foto 1. Sigiswald Kuijken
foto 2: het kwartet
- Twee reizen naar Londen georganiseerd door en o.l.v. Luc Spanhove.
Eeuwfeest oktober '95
|
Op 22 oktober vierden we de honderdste verjaardag van onze parochiekerk St.-Willibrordus
met een jubelmis en een totaalspektakel. De mis van 11 u werd voor de
gelegenheid opgeluisterd door ons parochiaal zangkoor en na afloop van de
drie weekendmissen kreeg iedereen een aandenken mee in de vorm van een
sleutelhanger met de afbeelding van onze kerk
Om zes uur stipt opende de muziekvereniging “Willen is Kunnen” de
feestavond. Met een bezetting van meer dan vijftig muzikanten bracht ze 7
korte, maar prachtige werken uit het repertoire van de bekendste componisten
o.a. Händel, Albinoni, Mozart. Na de krachtige slotakkoorden van de
muziekvereniging was het de beurt aan het St.-Willibrorduskoor. Rustig en
zuiver zong het twee maal drie liederen, onderbroken door een kunstig
samenspel van orgel en trompet. Na een korte decorwissel volgde dan een
toneelstuk, opgevoerd door de Rederijkerskamer St.-Elooi. Ze bracht het
“Mirakelspel van de drie Koningen”, naar geest en inhoud geïnspireerd door
‘Waar de ster bleef stille staan’ van F. Timmermans. Bij de opvatting en de
opbouw van dit korte mirakelspel wilde de Camere naar de oorsprong van de
Middeleeuwse activiteiten van de rederijkerij terug: spel in de kerk voor de
gelovigen. Het mirakelspel vertelde hoe mensen langs de slingerpaden van het
leven tot in het brandend licht van waarheid komen en moeizaam het
onderscheid vinden tussen klatergoud, roesgeluk en geborgen vrede. De regie
was in handen van Geert Van Ryckeghem. Voor geluid en belichting werd hij op
een professionele manier bijgestaan door leden van de technische ploeg van
de Camere en door velen die vrijwillig en graag hun medewerking hebben
verleend.
MAASVENSTER VOORGEVEL KERK - (november '95)
De eerste stappen werden gezet om het maasvenster in de voorgevel van onze
parochiekerk te herstellen. Er moet een degelijke constructie komen voor een
voorzetraam. Dit laatste is wel nodig om het orgel dat achter het raam staat
te vrijwaren van te grote temperatuurschommelingen. Tegelijk stelde de
architect voor om, als er toch met een stelling moet worden gewerkt, meteen
de ganse voorgevel aan te pakken. De top van de gevel is dringend toe aan
vernieuwend voegwerk. Ook monumentenwacht had ons reeds eerder op dit
dringend werk gewezen. Tegelijk kunnen alle ankers en natuurstenen
muurdeksels nagekeken worden en eventueel opnieuw worden vastgezet.
8 DECEMBER 1995
Oost-Vlaamse heemkundigen bekronen geslaagde restauraties
RETABEL VOOR DE WEEKKAPEL
Een neogotisch retabel van de ‘Wonderbare broodvermenigvuldiging’ van
atelier ‘Bressens’ werd aangekocht, eenzelfde retabel als de overige in onze
parochiekerk. De heer Edgard Buyse heeft het ontwerp getekend voor een
passende integratie van dit retabel in een groter geheel. Het geheel doet
dienst in de weekkapel als rustplaats voor het ‘Allerheiligste’. Het werd
voorzien van een tabernakel en een ‘voetgedeelte‘ die gemaakt werden van
bestaande overblijfsels van vroeger neogotisch meubilair uit onze kerk. Het
is een stijlvol en perfect passend ‘meubel’ in het geheel van de kerk.
1996
KERK EN PASTORIE OP BESCHERMLIJST
18 juni 1996: Besluit van de Vlaamse regering houdende bescherming van
monument, stads- en dorpsgezichten: de parochiekerk St.-Willibrordus op De
Plaats te Knesselare en de pastorie.
1997
KLEINE VERBETERINGEN (januari '97)
Het ijzeren deksel op de vroegere rooster van de verwarming in de middengang
werd vervangen door vloerstenen.
Er werden 250 nieuwe aangepaste liturgische zangboekjes aangekocht voor de
kerk.
Ook de doopvont kreeg haar definitieve plaats tussen de twee kaders met
doopschelpjes aan het altaar van St.-Jozef. Geert Hermie uit de Grote
Kapellestraat werd ermee belast terug een hef- en draaisysteem te
construeren om het zware deksel van de doopvont op te tillen en weg te
draaien. Zo wordt de oude Knesselaarse doopvont weer een gebruikzaam stuk
dat gemakkelijk te bedienen valt bij de doopsels in onze parochiekerk.
AANPASSINGEN KERK (februari '97)
Opnieuw verbeteringen in de kerk: voor hen die regelmatig
eucharistievieringen bijwonen in de weekkapel, en dat zijn vaak oudere
mensen, werden nieuwe, gemakkelijker stoelen aangekocht. Ze zijn niet zo
laag als de andere kerkstoelen en geven bovendien een zeer goede rugsteun.
DE ZEVEN KRUISWOORDEN VAN CHRISTUS
door het Kuijken-strijkkwartet en Vermandere
|
Ruim vierhonderd aanwezigen in onze parochiekerk voor het optreden van
Willem Vermandere en het Kuijken-strijkkwartet van zaterdag 8 maart. Van
overal waren ze gekomen: van omliggende parochies, Aalter, Ursel, Maldegem,
Zomergem... maar ook van Brugge, St.-Niklaas, Gent, Lokeren, Stekene,
Kruishoutem. Allemaal mensen die wisten dat zo’n opvoering de verplaatsing
waard zou zijn, die wisten dat ze niet bedrogen konden uitkomen. En
daarnaast ook een grote groep Knesselaarse geïnteresseerden, fier dat zo’n
optreden niet enkel in grote steden als Antwerpen, Brussel en Aalst kan
doorgaan, maar ook in een kleinere gemeente als Knesselare.
Het welkomstwoord werd passend verzorgd door Walter Van Ryckeghem. Hij
schetste kort hoe Joseph Haydn ertoe kwam dit werk te componeren en hoe de
samenwerking van het Kuijken-strijkkwartet met Vermandere tot stand kwam.
Toen kon het passieconcert beginnen: zeven sonates, zacht en biddend-mooi
vioolspel onderbroken door de meditaties van Willem Vermandere, af en toe
wel wat spottend maar meestal diepzinnig, ontroerend en aangrijpend.
Muisstil was het in de kerk. En toen de laatste klanken uitgestorven waren
en Walter Van Ryckeghem het bedankingswoord uitgesproken had, verlieten de
aanwezigen de kerk. De leden van het kwartet en Vermandere waren bijzonder
opgetogen over de ontvangst, de versiering van de kerk en vooral over de
stille aandacht en de sfeer in de kerk.
KIEZEN VOOR EEN ACTUEEL MEDIUM - augustus '97
De redactieraad van ons parochieblad heeft op haar laatste vergadering haar
goedkeuring gegeven voor de aanwezigheid van onze parochie op de website
‘Kerknet’ van internet. Daarmee behoren we tot een groep van 10
‘pilootparochies’ van de Vlaamse bisdommen die zich aanbieden op het World
Wide Web.
NIEUWE AANWINST WEEKKAPEL oktober '97
Een nauwkeurig kijken naar foto’s van de oude kerk leerde ons dat de
voornaamste heiligenbeelden vroeger onder een klein baldakijnachtig hemeltje
stonden. Maar van die ‘hemeltjes’ bleek geen spoor meer. Tot bij toeval op
een verdoken plaatsje op de grote zolder van de pastorie een restant van
zo’n sierstuk gevonden werd, ten dele vermolmd en door houtworm aangetast
maar toch de moeite waard om te laten restaureren. Het werd hersteld en
opgepoetst en wordt nu gebruikt om een plaats te geven aan afwisselend het
neogotische Maria- en St.-Jozefbeeld en soms bij gelegenheid ook het oude
beeldje van het Kindje-Jezus-van-Praag.
1998
IN DE SPITS januari '98
van onze kerk zijn momenteel weer een aantal mensen bedrijvig. Het bovenste
deel van de torenspits is volledig ontoegankelijk geworden. De voortdurende
regeninslag zorgt door de verrotte torenluiken zorgt ervoor dat de houten
plankenvloer altijd onder water staat en bijna volledig weggerot is. Op
aandringen van Monumentenwacht worden deze werken nu aangepakt. De Firma
Speeckaert vervangt de aangetaste balken, vernieuwt de plankenvloer en
herstelt de trappen. Bovendien wordt een loopbrug over de gewelven gelegd en
zal op de gewelven verlichting aangebracht worden zodat ook deze
gemakkelijker toegankelijk zijn. Wie helemaal tot boven in de toren gaat kan
niet anders dan bewondering en ontzag hebben voor het werk van onze
voorouders, die honderd jaar geleden met de zoveel beperktere middelen dan
die waarover wij nu beschikken erin slaagden planken, stenen en balken boven
te brengen en er zo’n constructie neer te zetten. En hun werk moeten wij in
ere houden. Wanneer de werken voltooid zijn en alles er veilig is, willen we
de toren van de kerk op Open Monumentendag voor bezoekers openstellen. Het
loont zeker de moeite eens de vele trappen op te gaan en er een kijkje te
gaan nemen.
ZITTEN KAN LASTIG ZIJN...april '98
Omdat de stoelen in de kerk ondertussen meer dan veertig jaar oud zijn en er
tijdens de eucharistievieringen niet langer op de knieën gezeten wordt, werd
beslist de knielstoelen te vervangen door comfortabeler zitstoelen. Van nu
af zullen we trachten elk jaar een beetje oude stoelen te vervangen, zodat
in het jaar 2000 de volledige middenbeuk van zitstoelen voorzien is. De
helft van de te betalen som wordt ingeschreven op de begroting. Voor de
andere helft zal via een actie, op touw gezet door de Kerkfabrieksraad, geld
ingezameld worden.
WERKEN AAN DE KERK augustus '98
Het maaswerk en de monelen (het gedeelte van het raam in natuursteen) worden
gedeeltelijk vernieuwd of gerestaureerd en daarenboven wordt het
glas-in-lood hersteld en worden nieuwe raambruggen geplaatst. De
hoofdaannemer is Firma Nijs van Deinze, zij neemt de natuursteen voor haar
rekening. Het glas-in-lood is voor een onderaannemer.
OPEN MONUMENTENDAG september '98
Voor een tweede keer werden ter gelegenheid van ‘Open Monumentendag” de
deuren van onze parochiekerk geopend voor bezoek. Toen wij de eerste keer
deelnamen aan die dag (1995) waren we terecht zeer fier op onze
nieuwgeschilderde en opfriste parochiekerk. We genoten belangstelling maar
het aantal bewonderaars van een exemplarisch en gaaf neogotisch interieur
waren duidelijk niet zo talrijk. Ondertussen weten al onze parochianen en
geïnteresseerde mensen buiten onze parochie zeer goed dat de parochiekerk
van Knesselare meer dan een bezoek waard is. We mochten dat blij en fier
vaststellen in de massale belangstelling die onze kerk dit jaar heeft
genoten. Meer dan 900 bezoekers werden geteld. De grote interesse ging naar
toren en kerkzoldering maar ook ons orgel.
TENTOONSTELLING RAF COOREVITS, EEN SUCCES.
 |
 |
 |
Na de grote opkomst voor Open-monumentendag konden we ons vorig weekend
verheugen in een ruime belangstelling voor de etsen van Knesselare, geëtst
door Raf Coorevits. Zes etsen ontwierp de kunstenaar, en die waren, samen
met een ruim aantal andere werken van Coorevits, te bezichtigen in de
pastorie. Van de etsen werden telkens twintig afdrukken gemaakt die te koop
werden aangeboden. En ze vielen blijkbaar in de smaak want na het weekend
bleven er nog amper vijftien over. De precieze opbrengst van verkoop en bar
is nog niet gekend maar is zeker voldoende om de nieuwe stoelen in de kerk
te financieren.
DE ZUSTERGEMEENSCHAP VERDWIJNT IN KNESSELARE
Afscheidswoord van de zusters:
Vanuit het bestuur van de Congregatie kwam de oproep om Knesselare te
verlaten en een nieuwe taak te gaan vervullen in een andere gemeenschap. De
schok is groot, zowel voor ons als voor vele lieve en goede mensen in
Knesselare. Wij als religieuzen hebben destijds ons “ja-woord” uitgesproken
en ook nu willen we weer trouw blijven aan de Heer, hoewel het voor ons een
pijnlijk afscheid is en ook een echt loslaten. Vele jaren (45 j. en 27 j.)
mochten we immers werken in school en parochie; we leerden mekaar kennen en
waarderen; we zijn diep gelukkig geweest te mogen leven temidden van het
Knesselaarse volk. We konden hier openbloeien en we voelden ons thuis bij
iedereen, vooral bij de kinderen, de zieken en bejaarden. We hebben
geprobeerd velen nabij te zijn zowel in blijde als in droeve dagen.
Langs deze weg willen we alle mensen danken voor hun steun en hun goed
woord, voor hun attentie en hun vriendschap. In ons hart dragen we u allen
blijvend mee en in de Heer blijven we met u verbonden, ook al is het nu
voortaan in Burst of in Gent.
NIEUWE VOORZETRAMEN IN HET HOOGKOOR
december '98
Reeds geruime tijd werd bij veel wind en regen, inslaande regen vastgesteld
langs de ramen van het koor aan de westkant van de kerk. Regeninslag werd nu
totaal onmogelijk gemaakt door nieuwe voorzetramen te plaatsen in de ramen
van het koor. Opnieuw een zeer belangrijke verbetering zowel voor ons
kerkgebouw als voor de bezuiniging op de verwarming. We danken de
gemeentelijke overheid voor haar bereidwillige medewerking hieraan.
ONS RELIGIEUS ERFGOED UITGEBREID januari 1999
De kerkraad heeft de beslissing genomen om ons religieus kunstpatrimonium
uit te breiden met een belangrijk neogotisch kunstwerk. Na de sluiting van
een Jezuïetenkerk te Brussel kregen wij de gelegenheid om een nieuwe en
juiste bestemming te geven aan een uniek kunstwerk dat een zeer zuivere
neogotische houtsculptuur laat zien. In onze kerk zien we veel
reliëf-sculptuur (halfverheven) zoals bij de retabels van de altaren en de
predikstoel. Daartegenover laat het kunstwerk uit de Jezuïetenkerk ons echte
beeldhouwkunst zien die gerekend mag worden bij het beste van de neogotiek.
We zien twee
taferelen: onderaan (het mooiste) een gebeeldhouwde ‘calvarie’, de
gekruisigde Christus en onder het kruis Maria en Johannes en bovenaan “Maria
ten hemel opgenomen”. Het geheel zit in een imposante prachtig gesculpteerde
nis, versierd met bladmotiefjes en penakels. Het hoort op een sokkel waarin
een sculptuur te zien is van de Heilige Drievuldigheid (Vader, Zoon en
Geest). De plaats waar dit vier-meter-hoge-kunstwerk zal geplaatst worden is
de pilaar op dezelfde hoogte van de predikstoel aan de rechterkant van het
podium waarop het altaar staat. Het is verheugend dat onze kerkraad niet
alleen de zorg voor ons kerkelijk erfgoed behartigt maar ook initiatief
neemt om een herbestemming te geven aan religieuze kunstwerken die dreigen
te verdwijnen achter de hoge muren en gesloten deuren van een ‘investerende
schattenjager’. Het zal ons uiteraard wel een beetje ‘kosten’ maar wij
hebben het er zeker voor over.
Het onderste sokkelgedeelte werd hoofdzakelijk ontworpen en gemaakt door
onze bijzonder vaardige Knesselaarse meubelmaker 'Christiaan Buysse' uit de
Grote Kapellestraat. Enkel het ronde gesculpteerde gedeelte waarop we
afgebeeld het lam (geofferde Christus) kunnen zien, het hoofd van een
persoon (God de Vader) en een duif (symbool voor de H. Geest) werd
aangekocht door de kerkfabriek met de bedoeling om in een sokkel te
verwerken waarop het mooie neogotisch sculpteerwerk beter tot zijn recht zou
komen. Het kunstwerk op de grond plaatsen of op zomaar een sokkel was gewoon
niet denkbaar. Over de oorsprong van het ronde gesculpteerde deel weten ook
wij maar van horen zeggen ... Men zegt dat het misschien uit een
communiebank zou kunnen komen. De spreuk die er op te lezen staat: "primitiae
Deo et Agno' verwijst naar een tekst uit het Boek der Openbaring (14,4). Het
betreffende vers zegt:"Dezen zijn het die het Lam volgen waarheen het ook
gaat. Zij zijn uit de mensen vrijgekocht als eerstelingen voor God en voor
het Lam. En in hun mond is geen leugen gevonden: zij zijn zonder smet.".
Deze apocalyptische uitspraak kan verwijzen naar een klooster waarvan de
paters of monikken zich tot streefdoel stellen ... de 'eersten' te worden
die het Lam (Christus) volgen. Voor de zijafwerking heeft Christiaan Buysse
zich geïnspireerd op de paneeltjes van de preekstoel, waarin dezelfde
tekening zichtbaar is.
GLAZEN PORTAAL
Amper twee dagen duurde het om achteraan in de kerk het glazen portaal te
plaatsen. Het wennen eraan zal voor de meesten niet langer duren. De eerste
reacties die we opvingen waren in elk geval positief. Het geheel is perfect
in de kerk geïntegreerd, gemakkelijk en geruisloos. Gevaar om tegen het glas
te lopen is door de gezandstraalde kruisjes en het plaatsen van de twee
folderbakken tot een minimum herleid.
OPEN MONUMENTENDAG: PASTORIE EN PASTORIETUIN september '99
prachtig geslaagde monumentendag 11, 12 en 13 september 1999. De pastorie en
de pastorietuin zullen wel nog nooit zoveel belangstellende en bewonderende
blikken gekregen hebben als het voorbije weekend. Volgens onze schatting
waren er 1500 tot 2000 bezoekers, een formidabel aantal mensen.
EINDEJAARSCONCERT MET ERIC VAN NEYGEN EN SANNE
Twee jaar na
mekaar organiseerde de parochie een klassiek concert in de kerk. Dit jaar
willen we eens aan andere mensen denken dan aan hen die kiezen voor
klassiek. Op 17 december brengen Eric Van Neygen en Sanne een selectie uit
hun repertoire dat geschikt is voor de dagen rond Kerstmis.
2000
ELEKTRONISCHE BEVEILIGING VOOR ONZE KERK
Begin september wordt in de kerk een elektronische beveiliging aangebracht.
Sinds het verdwijnen van een paar voorwerpen de voorbije jaren stond de
Kerkraad voor de vraag: of de kerk beveiligen tegen diefstal en vandalisme,
of de kerk overdag sluiten. In de vergadering van 4 juli werd gekozen voor
beveiliging. De Firma Gussé Security deed hiervoor het nodige. De factuur
werd betaald met de opbrengst van het concert met Erik Van Neygen en Sanne
(160.000).
MONUMENTENDAG 2000
Op zaterdag 9 en zondag 10 september stelden wij onze kerk voor de tweede
keer open ter gelegenheid van Open Monumentendag. In de toren werd ook een
verdieping volledig ingericht rond het thema van de open monumentendag: TIJD
! Op het tweede niveau (boven het orgelniveau) staan nog de
bewonderenswaardige resten van de ‘oude aandrijving’ van het torenuurwerk.
De kast rond het ‘werk‘ staat vol oudere inscripties daterend van de
vroegere oorlogperiodes, beslist de moeite om even te ontcijferen. Rond de
oude restanten van ons torenuurwerk kan u een aantal mooie exemplaren
bewonderen van de Knesselaarse verzamelaar Xavier De Spiegelaere en wijlen Gentil
Verhoestraete. In de weekkapel organiseert de Plaatselijke Openbare
Bibliotheek een tentoonstelling i.v.m. “ Klokken en tijd”.
En weer kwamen een kleine
duizend mensen op bezoek. Zowel het interieur van de kerk als de toren
genoten een ruime belangstelling. Het weer was ons gunstig gezind en vele
van de bezoekers genoten na het beklimmen van de toren van een zak
oliebollen, een fris glas bier of een kop koffie met een boterham met kaas
of hesp. De opbrengst van de Open Monumentendag bracht voor de restauratie
van de Grote Kapel 30.000 fr. op. Wij danken van harte KVLV en de Landelijke
Gilde voor hun bereidwillige medewerking.
HOUTWORMBESTRIJDING
Het schip, de sacristie en het gebinte boven de rouwkapel werden behandeld
tegen de huisboktor en de houtworm. De werken werden uitgevoerd door de
firma Hunt.
CORPUS
Op de antiekbeurs van Knokke werd een prachtige corpus gekocht. Het beeld
werd ingewerkt in de restanten van de processiehemel en panelen uit het
zijportaal en kreeg een plaats aan de rouwkapel.
2001
nieuwe stoelen (156) werden aangekocht. De gehele kerk is nu voorzien van
nieuwe bruine stoelen.
2002
HET LANG VERWACHTE GOEDE NIEUWS
het orgeldossier is goedgekeurd en er mag aanbesteed worden. Dit betekent
een grote stap vooruit. Nu het restauratiedossier van Dhr. Loncke werd
aanvaard, kunnen we eindelijk met de werken een aanvang nemen. Het duurt nog
wel zijn tijd vooraleer we resultaten zullen zien, maar we zijn blij dat we
iedereen tevreden kunnen stellen die ongeduldig zat te wachten op enige
vooruitgang in de Knesselaarse orgelzaak. We houden u regelmatig op de
hoogte van de verdere vorderingen die gemaakt worden.
En ook voor de kapel van O.L.Vrouw Voorspraak komt er schot in de zaak.
Ongeveer drie jaar geleden kregen we de toelating om tot restauratie over te
gaan. Zoveel tijd hebben de provinciale diensten nodig gehad om uitsluitsel
te kunnen geven over hoe ze de kapel precies gerestaureerd willen zien.
Architect Gab Vanden Brande heeft met monnikengeduld en grote zorg alle
opmerkingen en vragen te weerleggen of te beantwoorden en wijzigingen in het
restauratiedossier aangebracht. Tegelijk werd het restauratiedossier ook
vergezeld van een vereiste bouwaanvraag zodat wij in de late zomer
definitief nieuws hierover zullen mogen verwachten.
HOPEN MAAKT BLIJ ...
Sinds het voorjaar 2000 werden door het Departement van de Vlaamse
Gemeenschap, Monumenten en Landschappen voortdurend opmerkingen gemaakt aan
het restauratiedossier van de Grote kapel. “Het zou een hond verdrieten”,
zegt de volksmond, maar architect Gab Vanden Brande verdroot het niet. Met
engelengeduld werd alles, naar believen van de Provincie, gecorrigeerd,
veranderd en ettelijke keren gekopieerd. Een laatste struikelblok was de
bedenkelijke erfpachtformule: niet-officieel, niet-geregistreerd en dus
onaanvaardbaar. Met de hulp van invloedrijke medeparochianen slaagden we
erin op 29 oktober 2002 de eigenaar Hervé Jacques de Kerckhove-d’Exaerde een
officiële erfpachtakte van 99 jaar te laten ondertekenen. Voor zover wij
weten werd hiermee de laatste hindernis genomen om eindelijk te kunnen
overgaan tot een effectieve restauratie van de kapel van Onze Lieve Vrouw
Voorspraak. Laat ons hopen...
SEPTEMBER 2004
De kapel van Onze Lieve Vrouw Voorspraak is eindelijk gerestaureerd en kan
ingezegend worden.
OKTOBER 2004
De bisschop komt voor de officiële inzegening van de kapel.
De
restauratie heeft architect Vanden Brande en de VZW Restauratie Grote Kapel
veel kopzorgen bezorgd, maar iedereen was het erover eens: het resultaat mag
gezien zijn. Het miraculeuze beeldje werd gepresenteerd in een nieuwe
‘boom’, een idee van Marc Vandamme van Arte Grossé. Twee witstenen tabletten
aan weerszijden zijn bedoeld voor kaarsen en bloemen. De glasramen zijn van
de hand van Marie-Paule Grusenmeyer uit Sint-Martens Latem.
Vanaf het voorjaar 2005 begint het te rommelen binnen het dekenaat. Door de oppensioenstelling van E.H. Daniël De Coninck van Lotenhulle en Poeke dringt een herverdeling van de priesterlijke taken binnen het dekenaat zich op. Pastoor Roger Maes van Ursel en Bellem wordt door de bisschop benoemd tot pastoor van Lotenhulle en Poeke; pastoor De Bodt wordt benoemd tot pastoor van Ursel.
Op het feest van O.L.Vrouw Hemelvaart (15 augustus) in de eucharistieviering van 10 u. heeft de aanstelling plaats. Vanaf de weekendvieringen van 13-14 augustus worden de wijzigingen in de zondagsvieringen plaats hebben. De pastoors van het dekenaat zijn overeengekomen dat er in elke parochie een eucharistieviering verdwijnt. In onze parochie is dat de zondagsviering van 09.30 u.
|
|
 |
|
 |
| Op 15 augustus om 10 u. werd de pastoor verwelkomd te Ursel | De muziekvereniging haalde de pastoor feestelijk in | Deken De Paepe leest de benoemingsbrief voor | De pastoor gaat de eucharistie voor |
 |
 |
 |
|
| voorzitter De Pauw van de Kerkfabriek verwelkomt de nieuwe pastoor | Familie en sympathisanten zijn talrijk aanwezig | Ook het Gemeentebestuur ontbrak niet | Voorzitter van de Kerkfabriek Knesselare Eric Van Loocke en schepen Fredy Tanghe feliciteren de pastoor. |
In de zomermaanden kwamen de Knesselaarse missiezusters naar hun geboortedorp met vakantie. Zuster Maria Mouton en zuster Godelieve Spanhove verbleven hier enkele weken en zouden eind augustus, niettegenstaande hun leeftijd toch weer naar hun missieoord vertrekken. Voor Zuster Spanhove liep het voorlopig even anders, maar Zuster Mouton vertrok weer met nieuwe moed naar de armsten van Indië.
Om haar en haar medezuster Agnes Bauwens uit Ursel een hart onder de riem te steken werd in beide parochies een bijzondere omhaling gehouden en werd het concert van Chorus, dat gepland was op 9 december in het teken van de missiezusters gesteld.
Het concert bracht voor elke zuster nog eens 1000 euro op.
